Ouder zijn is intens. Ouder zijn met ADHD of ADD en twee kinderen vraagt structureel meer dan je vaak kunt overzien. Niet omdat je het niet aankunt, maar omdat je brein continu moet schakelen zonder echte pauze.
Tot ik kinderen kreeg, hield ik het nog nét bij
Ik had ADD al voordat ik kinderen kreeg, al wist ik dat toen nog niet. Het leven was rommelig: ik vergat afspraken, had moeite met overzicht, maar ik kon het redelijk handelen.
Dat veranderde toen ik moeder werd. Met één baby kon ik nog zeggen: de baby heeft prioriteit nummer één, de rest zie ik wel. Dat was zwaar, maar overzichtelijk.
Met twee kinderen werkte dat niet meer. Want terwijl de één iets nodig had, was de ander er ook. En altijd tegelijk.
Mijn hoofd raakte vol. Niet af en toe, maar structureel.
Als alles te veel wordt en niemand begrijpt waarom
Naast de zorg voor twee kinderen moest ik ook werken, het huishouden doen en er zijn voor mijn partner. Dat lukte me niet meer. Ik kreeg het niet voor elkaar om alles georganiseerd en netjes te houden, hoe hard ik ook probeerde.
De diagnose veranderde niet alles, maar wel hoe we ermee omgaan
Gelukkig heb ik een partner die helpt waar nodig. Maar zonder diagnose ging dat niet zonder strijd. Ik wist zelf niet wat er aan de hand was en mijn partner begreep niet hoe ik het niet “gewoon” kon regelen. Dat zorgde voor onbegrip en spanning, terwijl we eigenlijk allebei uitgeput waren.
Toen de diagnose ADD kwam, viel er veel op zijn plek. Niet als excuus, maar als verklaring. We kregen woorden voor wat er speelde. Sindsdien kunnen we er samen makkelijker mee omgaan. Met meer begrip, minder verwijt en realistischere verwachtingen.
Het is niet ineens makkelijk geworden, maar het is wel eerlijker.
Vijf tips die mij hebben geholpen met het opvoeden van kinderen
- Eén kind tegelijk is soms genoeg
Je hoeft niet altijd beide kinderen tegelijk tevreden te houden. Soms heeft de één even meer nodig. Dat is geen tekortschieten, dat is aandacht verdelen. - Houd het huishouden functioneel, niet perfect
Met twee kinderen en ADD is “schoon genoeg” echt goed genoeg. Energie die je daar bespaart, heb je nodig voor je kinderen en jezelf. - Benoem wat er in je hoofd gebeurt
Zeg tegen je partner wat je hoofd doet: vol, chaotisch, overprikkeld. Dat voorkomt misverstanden en maakt hulp concreter. - Bouw vaste mini-rustmomenten in
Wachten tot je écht rust hebt, werkt niet. Zoek kleine momenten: stilte in de auto, even alleen in de badkamer, een korte wandeling. - Leer herstellen in plaats van jezelf veroordelen
Soms reageer je te fel. Soms vergeet je iets. Dat hoort erbij. Terugkomen, uitleggen en opnieuw beginnen is krachtiger dan foutloos willen zijn.
Tot slot
Ouder zijn met ADHD of ADD en twee kinderen is vaak balanceren op het randje van wat lukt. Het is rommelig, intens en soms gewoon te veel. Maar het is ook echt, betrokken en vol inzet.